Een beetje dom
Ik was een beetje dom met dit als resultaat.
Ja, ja, allebei mijn enkels zijn gebroken en ook in één elleboog zit een scheurtje. Hoe krijg je dat nu voor elkaar, vraag je je natuurlijk af.
Ik ben bijna de hele maand oktober op vakantie geweest, De laatste 3 logjes op mijn weblog schreef ik op verschillende terrasjes, één in zuid Duitsland, één in Venetië en één in Ioannina, een provinciehoofdstad in noord-west Griekenland. Het was super, tegen de tijd dat ik weer wat mobieler ben zal ik verder schrijven over deze vakantie, met name over de "zij-maakt-het" aspecten ervan.
Ik heb deze reis alleen met mijn autootje gemaakt. Op de heenweg ben ik naar Venetië gereden, in 3 etappes en onderweg heb ik een bezoek aan de wollknoll gebracht (zie een vorig logje). Na een uitgebreid bezoek aan Venetië nam ik de boot van Venetië naar Igoumenitsa een kustplaats in noordwest Griekenland. Op de terugweg ging ik met de boot en omdat ik geen zin had om weer 1400 km van Venetië naar huis weer te rijden had ik een plaats in de autoslaaptrein van Verona naar Düsseldorf geboekt.
In Verona ging het mis. Ik moest mijn auto op de autowagon rijden en dat was heel slecht georganiseerd daar. Je rijdt je auto op de trein en daarna moet je uit de auto en dan terug lopen. Op de wagon was nauwelijks ruimte en ze hadden niet de moeite genomen om een perronnetje naast de wagon te maken (zoals bv in Düsseldorf). Om mij heen sprongen bestuurders (allemaal mannen natuurlijk, jonger en sportiever dan ik) van de wagon en liepen naast de wagon terug. In een vlaag van verstandsverbijstering vergat ik even dat ik vrouw, 54, en helemaal niet sportief ben en sprong ook. Ik viel en verstuikte (dacht ik) mijn beide enkels. Mijn ene voet stond scheef, de verstandsverbijstering was nog niet weg, en ik zette hem weer recht, wat met een klik in mijn enkel lukte. Met veel pijn en moeite ben ik teruggelopen naar mijn handbagage en omdat dat ging was ik ervan overtuigd dat er niets gebroken kon zijn. Op dat moment wilde ik maar één ding: ook in de trein en met mijn auto en al mijn spullen mee terug naar Düsseldorf. Ik ben helemaal terug gereisd naar Enschede, en dat betekent dat ik ook van Düsseldorf naar Enschede ben gereden in mijn auto. Toen ik thuis was, verdween de roes waar ik kennelijk in verkeerde en na een uurtje realiseerde ik me dat er iets goed mis was met mijn enkels. In het ziekenhuis bleken ze allebei gebroken en bovendien zit er een scheurtje in één van mijn ellebogen. Heel onhandig allemaal, zeker omdat ik alleen woon; ik ben voorlopig nog niet weer thuis.
Wat ben ik blij dat ik brei, dat is ongeveer het enige dat nog kan. Er is alweer een Lodewijkje geboren (gevuld met vette watten uit de verbandkast van de afdeling in het ziekenhuis). Verder ligt het patroon van aap altijd nog te wachten, en dat kan ik hier op mijn laptopje mooi verder gaan uitwerken.
Daarnaast vormen 2 gipsbenen natuurlijk ook een creatieve uitdaging. Inmiddels zien ze er zo uit.
Lekker gekke kleurtjes en zelfgebreide slofjes. Maandag moet er weer nieuw gips om, maar eens kijken wat we er dan van maken.
Ik zit dit logje te typen op mijn laptopje in het ziekenhuis waar ik helaas geen toegang heb tot internet. Ik zet het op een stick en vraag mijn dochter om het te publiceren. Jammergenoeg kan ik natuurlijk ook al jullie lieve en meelevende reacties niet lezen, tenzij je hem op een kaartje schrijft en stuur naar:
Annita Wilschut
MST locatie haaksbergerstraat kamer D305
Postbus 5000
7500 KA Enschede
Ik verwacht dat ik hier nog tot halverwege deze week ben, daarna ga ik niet naar huis, maar ik weet nog niet waar ik wel heen ga.
wat een pech, ik miste je blogjes al. Sterkte en een spoedig herstel gewenst. Gelukkig kun je nog breien
Geplaatst door: marcella | 12-11-09 om 18:40
O joh wat naar Ik duim dat je snel weer mobiel bent, dat alles mooi voorspoedig geneest.
Geplaatst door: Elly | 12-11-09 om 18:22
Oh Annita wat vreselijke pech! Hoe bestaat het dat je zo ook nog naar huis gereden bent. Ik hoop dat je voorspoedig hersteld. laat weten waar je revalideert. Heel veel sterkte!!!
Geplaatst door: Marianne P | 12-11-09 om 16:43
OOO wat heftig !!
En wat dapper, zo'n reis en alles .
Eén pluspuntje dat je polsen niet gebroken zijn.
Heel veel sterkte en een voorspoedige genezing.
Je benen zien er nu echt Annita's uit met die kleurtjes en sloffen.
Geplaatst door: marian'ne m | 11-11-09 om 17:12
annita, je leest dit waarschijnlijk nog niet, maar ik wens je wel heel veel sterkte met alles. Wat knap dat je nog alleen thuis hebt weten te komen!Je hebt je al aardig met de breipennen uitgeleefd zo te zien!
Geplaatst door: Marijna | 11-11-09 om 15:45
oohh ik lees dit te laat...sterkte ermee annita, wat vervelend voor je..afijn jij weet altijd wel wat te verzinnen om je toch te vermaken!!!groetjes hilly
Geplaatst door: Hilly | 11-11-09 om 8:44
Je hebt toch zoveel karakter. Helemaal in je upie op reis en dan gebeurt er zo iets. Zo moedig om nog op eigen kracht tot thuis te geraken,ik weet nog altijd niet hoe je dat hebt klaar gespeeld. Maar dat is allemaal achter de rug nu.
Nu maar snel beter worden al begrijpt ik best dat het gebrek aan mobiliteit jou parten speelt. Probeer je zinnen te verzetten met je geweldig hobby's en misschien verras je ons achteraf met een nieuwe kreatie "plaasterke" genaamd.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel
Line
Geplaatst door: Line | 10-11-09 om 23:25
Tjéééé Annita, wat een vreselijk bericht! Hoe is het in 's hemelsnaam mogelijk dat je nog naar huis hebt kunnen komen, dat moet vreselijk geweest zijn. Ach ik heb echt vreselijk met je te doen. Ik weet dat je niet zielig bent, maar ik vind het gewoon zó akelig dat je dit overkomen is en je zo lang van huis moet zijn.
Ik wens je heel veel sterkte toe Annita en veel blijken van zorg en liefde van je familie en het ziekenhuispersoneel.
Geplaatst door: Corrie | 10-11-09 om 19:48
Wat een vreselijke pech! beterschap
Geplaatst door: Ada | 10-11-09 om 19:40
Och Annita, wat een pech!! Heel veel sterkte!
Geplaatst door: hannah | 10-11-09 om 14:27
Wat een horrorverhaal! Heb je zo'n mooie maand, moet het zo aflopen! Ik kan me helemaal voorstellen hoe het gebeurde, zou zoiets zelf ook kunnen doen. Heel veel sterkte en ik hoop dat je snel weer mobiel genoeg bent om iig naar je eigen huis te gaan.
Brei-, ontwerp-, lees-ze!
Geplaatst door: Florence | 10-11-09 om 13:47
Heel veel sterkte Annita
Ik heb even een muis voor je opgezocht die is nu onderweg naar Enschede
Groetjes Jolanda
Geplaatst door: Jolanda | 10-11-09 om 13:40
Oh nee! Wat een verschrikkelijk verhaal...en wel moedig van jou, om zo'n reis alleen te ondernemen...
Wens je nog veel moed bij het herstel. En een leuk kaartje stuur ik ook nog!
Geplaatst door: Dominique | 10-11-09 om 11:25
Nou dat is even schrikken, wat ben je moedig (geweest)! Vanuit Frankrijk stuur ik je alle positieve gedachten en hoop dat je weer snel "op de been zult zijn". Heel veel sterkte !
Geplaatst door: Tulipe67 | 10-11-09 om 9:27
Och jeeee, wat een ontzettende pech. Van harte een spoedig herstel gewenst!
Ik denk dat je al weg bent als ik een kaartje stuur, vandaar toch maar zo.
Brei-ze! Groetjes, Carolien
Geplaatst door: Carolien | 9-11-09 om 22:07
één gebroken enkel/been is al niet handig, maar twee??? vervelend eind van je vakantie .... heel veel beterschap en een kaartje is al onderweg !
Geplaatst door: M♥ry | 9-11-09 om 21:48
Och lieve Annita,
Wat schrik ik van je bericht! Wat ben jij een dappere doorzetter en wat vreselijk vervelend wat er is gebeurd...
Ik wens je heel veel sterkte!
Veel liefs,
Balsemien
Geplaatst door: Balsemien | 9-11-09 om 21:09
Oh my, I don’t really speak/read dutch BUT I think I have understood that you broke both ankles jumping from the car-waggon of a train, drove after the train-trip from Düsselsdorf to Enschede where you went to the hospital. Tough! Get well soon! Hope you have enough to read, and enough yarn (for a knitter it’s better broken ankles than broken wrist, isn’t it!!)
Greetings from Germany
Geplaatst door: Tina | 9-11-09 om 19:34
Annita, wat erg voor je! En wat moedig om nog die reis te maken en naar huis te rijden. Ik wens je van harte beterschap!!
Geplaatst door: lut | 9-11-09 om 13:09
O wat een toestand en dat je helemaal naar huis gereden bent met die stukken enkels.
Heel veel sterkte en geduld.
Gelukkig kun je nog wat breien.
Groeten Elza.
Geplaatst door: elza | 9-11-09 om 11:27
Oh no! I can't quite figure out what you did to break both your ankles but it must have been terrible! I hope you heal up very quickly.
Caroline from Canada
Geplaatst door: Caroline | 9-11-09 om 1:32
Wat moet jij een pijn geleden hebben.
Veel sterkte en ik hoop dat ze een gezellig onderkomen voor je vinden tot je weer op je voetjes kunt staan.
Geplaatst door: martine | 9-11-09 om 0:43
Jemig wat een horrorverhaal en wat stoer dat je zo doorgegaan bent tot aan Enschede. Heel veel sterkte en ik hoop dat je snel opknapt, lang leve het breien!!
Geplaatst door: Siem | 8-11-09 om 21:44
Ooooooooooh wat een schrik. En wat moet het pijn hebben gedaan! Wat ontzéttend dapper van je om ook nog terug te rijden naar huis met trein EN auto. Zo zie je maar; wilskracht!
Tja, lijkt me idd niet erg verstandig om nu naar een leeg huis te gaan. Neem alledaagse dingen als aankleden, wc en jeuk! Breinaalden zijn heel handig daarin, aldus mijn zoon. Zijn gips mag er ws woensdag af!
Hoe lang moet je nog? Hopelijk krijg je gauw loopgips, al lijkt me dat dan geen pretje. Nu niet je gekwetste elleboog overbelasten he!
Veel beterschap Annita!
Geplaatst door: MoniqueB. | 8-11-09 om 20:27
Ik vond al dat het zo lang duurde voordat er een nieuw bericht kwam. Heel veel sterkte!!
Geplaatst door: bianca | 8-11-09 om 19:55
Tjongejonge, je maakt er wel een heel avontuur van op deze manier.
Heel veel beterschap en een voorspoedig herstel!
Geplaatst door: Marleen | 8-11-09 om 19:52
OOO, Annita wat een enorme pech. Ik schrik er gewoon van.
Ik wens je heel veel sterkte voor de komende tijd !
Geplaatst door: Annelies | 8-11-09 om 19:44
Ooooooooooo Anita, wat vreselijk!!!
Ben erg geschrokken van dit postje. Wat fijn dat dochter het even op het net gezet heeft, zodat we je nu een kaartje kunnen sturen.
Heeeeeeeeeeel veeeeeeeeel sterkte.
Dikke knuffel.
Geplaatst door: Tijm | 8-11-09 om 18:35
Oh, wat een enorme pech! Ik hoop dat je snel en volledig herstelt. En ik wens je de komende weken heel veel creativiteit toe, zodat de uren gedwongen zitten toch snel voorbij gaan.
Geplaatst door: Jonneke | 8-11-09 om 18:14
Ooooh wat een pech zeg!
'k Wens je ook een héél snelle beterschap! "Gelukkig" kan je je handjes nog laten wapperen. Zo vergaat de tijd van die gedwongen rust misschien toch nog wat snel!
Geplaatst door: Yvonne aka sommeke | 8-11-09 om 18:08
o, o! wat erg! ik voel met je mee!
ik wens je heeeeel veel sterkte en snelle beterschap. ik hoop dat je de weekjes gedwongen rust goed doorkomt ...
Geplaatst door: lheurebleue | 8-11-09 om 18:03