Zij maakt het

op rolletjes

In dit logje liet ik zien hoe ik verschillende vezels kaard en meng tot rolletjes waaruit ik garen spin. Ik vond dat erg leuk, reden om gelijk een nieuw stel rolletjes te maken, dit keer om er een knuffel van te breien voor een baby die binnenkort wordt verwacht.

Ik begon met het verven van wol, zijde en soja. Omdat ik er een knuffel voor een baby van ga maken, heb ik voedingmiddelenkleurstof gebruikt voor het verven. Daarna kaarden, mengen en rollen en dan heb je dit: 

Van het garen heb ik geen foto gemaakt, maar wel van de aap die ik ervan heb gebreid.

Uit het restje van het garen kon nog een Lodewijk.

Deze aap was bedoeld als eenmalige productie, maar ik vind hem te leuk, ik wil er zelf ook. De nieuwe rolletjes liggen al klaar. 

Victoria Maxima

Hier zag je dat Anna het patroon van Victoria voor mij uitprobeerde.

Met pennen 5 en heel dik garen krijg je een maxi Victoria.

Anna's trui heb ik 2 jaar geleden voor haar gebreid.

knettergek, maar wel leuk

Gisteren heb ik de hele dag op de handwerkbeurs in Zwolle sokkenbreiles gegeven. Mijn ervaringen op de beurs van vorig jaar hadden mij ertoe gebracht de geheimen van "twee sokken op één rondbreinaald" in het Nederlands uit te werken tot het patroon dat de lezers van mijn weblog misschien wel kennen. Met diezelfde ervaringen in mijn achterhoofd ("Kan ik het patroon van Lodewijk hier niet gewoon kopen?")heb ik geïnvesteerd in inkt en mooi papier (bleek toch goedkoper dan de printshop) en gisteren toog ik dus met goede moed een een stapel papier: sokkenpatronen en ook wat uitgeprinte versies van Lodewijk en Victoria naar de beurs. De patronen heb ik met een kleine winst verkocht en verder heb ik mij de hele dag als een soort tovenares gevoeld tussen al die verwonderde blikken van "het kan dus echt, twee sokken tegelijk", en de vertederde blikken over de Lodewijkjes en de Victoria's die ik had meegenomen. Aan het eind van de dag was alles verkocht en al die kleine winstjes bij elkaar was toch best een aardig bedrag, genoeg om een knettergek plan uit te voeren.

  Al een tijdje heb ik iets met sock blanks. Een sock blank is een grof gebreide lap sokkenwol. Je verft de lap, haalt hem weer uit en dan brei je er sokken van. Naturel sock blanks kun je kopen, maar ik wil ze natuurlijk zelf maken, maar dan wel op een machine, want twee keer breien voor één paar sokken is wel heel enthousiast. Ik heb alleen geen breimachine. 

Aan het eind van de beursdag ben ik met mijn verdiende geld gaan buurten bij Dico van breiwinkel.nl, met het doel deze rondbreier te bemachtigen, veel te duur voor het doel waarvoor ik hem wil gebruiken. Geheel niet in mijn stijl, heb ik afgedongen op de prijs - ik had per slot van rekening de hele dag mensen naar hem toe gestuurd om rondbreinaalden te kopen voor de sokken die ze met mijn patroon gingen breien en nu ben ik de trotse bezitter van een breimolen, waarmee ik gelijk een sock blank heb gemaakt. Een knettergekke aankoop, maar wel erg leuk.

Het andere breisel is van het enige bolletje wol dat ik gisteren heb gekocht. Ik ga er uiteindelijk een knuffel van breien, gewoon met de hand.

Tets en Marieke

Vandaag zijn Tets en Marieke op bezoek geweest. Zij waren mijn eerste klanten: ze hebben allebei een door mij gebouwde harp. Sinds ik deze twee harpen heb gebouwd zie ik hen regelmatig: het zijn vriendinnen geworden. Vandaag kwamen ze mijn nieuwe harpje bewonderen en uitproberen. Voor mij de eerste keer om hem "echt" te horen. Verder een dag om heerlijk aan te tutten en samen veel potten thee leeg te drinken. Op de foto hierboven speelt Tets op de "grote" harp die  ik 6 jaar geleden voor haar bouwde, Marieke speelt op het nieuwe harpje. Tets en Marieke spelen Ierse muziek, alles uit het hoofd en ze kunnen van alles zo samen of alleen spelen, heerlijke muziek om naar te luisteren.

Hiernaast speelt Tets op de nieuwe harp; zij bespeelt de harp met haar nagels wat een erg sprankelende klank geeft. Tets speelt in het ensemble cinnamon (scroll down) dat regelmatig in Zwolle te horen is.

Marieke Lesparre heeft al wel eens eerder op mijn weblog gestaan. Ze speelt Ierse muziek en improviseert daarop op een mooie intuitieve manier. Ze maakt deel uit van  Anois, dat in de Keltische traditie muziekoptredens verzorgt. Daarnaast maakt ze deel uit van het duo Parsley. Marieke geeft harples in Culemborg.

Ik heb erg blij met de klank van de  harp: ingetogen maar helder, passend bij de uitstraling van de harp. Heel graag wil ik jullie de harp laten horen. Met mijn fototoestel hebben we een opname gemaakt, de geluid-kwaliteit is niet erg best, maar het geeft wel een idee. 

feestsokken 2

"Ik wil zelf ook zulke sokken", zei ik in dit logje over de opgelapte sokken van mijn schoonzus. Ze zijn iets minder uitbundig geworden, maar ik ben er wel erg tevreden over. Dit heb ik gebruikt:

Ik had nog 2 bolletjes saaie wit/grijs/zwart bolletjes sokkenwol liggen die ik een keer uit een goedkope-bollenbak heb gevist. Eén van de twee heb ik rood geverfd. Daarbij gebruikte ik een restje vuurrode wol en een bolletje grijze sokkenwol uit de voorraad bolletjes van niet meer bekende herkomst. De wol heeft 50% nylon/acryl, erg geschikt voor de teen en de hiel dus. En dan brei je maar wat aan met de de hiel en de teen als verbindend element tussen beide sokken.

Ingebreid randje langs de teen.

Grappig detail langs het boord. Dit idee heb ik een keer op een weblog gevonden, maar ik weet niet meer welke. Het volgende plaatje had ik opgeslagen als geheugensteuntje en uitleg:

De sokken hebben comfortabel lange boorden; je kunt ze omslaan of gewoon een beetje laten slobberen.

Ik mag ze van mezelf nog niet aan. Wie zaterdag naar de handwerkbeurs in Zwolle gaat kan ze live, schoon en nieuw bewonderen. Ik zit die dag bij de sokkenbreitafel en geef les in de twee-sokken-op-één-rondbreinaald  met een mooie magic cast-on. Dus: zit je nog te hannesen met je rondbreinaald of wilde je dit altijd al eens proberen: kom langs voor een gezellig kletsje en wat instuctie onder het toeziend oog van Lodewijk en Victoria. 

droogvilten

Vilten kan op twee manieren: nat en droog. Op deze weblog heb ik al wel eens het resultaat van natvilt projecten laten zien: bloemen en sloffen. Afgelopen zomer, tijdens mijn kampeervakantie op Texel heb ik me gewaagd aan het droogvilten. Het beest op Texel van het vorige logje was het eerste product en daarna maakte ik nog dit beertje.

   

Beest op Texel

Afgelopen zomer ving mijn schoonzus, Annemarie van Buuren, fotografe, op Texel dit beest op de gevoelige plaat. Lang vertoefde hij in de donkere krochten van de camera om daar deze week weer uit tevoorschijn te komen.